การสูงวัยอย่างมีสุขภาวะไม่ใช่การหยุดวัย แต่คือยังทำสิ่งที่มีความหมายได้

มุมมองนี้เปลี่ยนคำถามจาก ‘ทำอย่างไรให้ไม่แก่’ เป็น ‘ต้องรักษาความสามารถอะไรไว้เพื่อชีวิตที่เราเลือก’ สุขภาพจึงเป็นทุน: ต่อให้มีซูเปอร์คาร์แปดคัน หากลุกจากเตียงไม่ได้ รถทุกคันก็ไม่อาจพาเราไปในที่ที่อยากไป

การมีโรคประจำตัวไม่ได้แปลว่าสูงวัยอย่างมีสุขภาวะไม่ได้ หากโรคได้รับการควบคุมและสภาพแวดล้อมช่วยให้ยังทำสิ่งสำคัญได้ แผนที่ดีจึงรวมทั้งการรักษา กำลังกล้ามเนื้อ การมองเห็น การได้ยิน อารมณ์ ความสัมพันธ์ และบ้านที่ปลอดภัย